یابلبل افسرده حال در گلستان جهان گل یا گیا بودم گذشت      یا زاغ در جمن بودم گذدست

من اگر اهل وفا یا بی وفا بودم گذشت                مدتی مهمان این مهمان سرا بودم گذشت



گر برسر من سنگ بکوبی ای سنگ              از طالع خویش نگردم دلتنگ
سنگم.به سرم سنگ جفامی  کوبی                ای سنگ دل سست وفای همه رنگ
در گذشته سنگ نمک را درهاون میکوبیدندتا به صورت پودر در ایدشامی خودرا به قطعه سنگ نمک .هاون را به دنیا ودسته هاون را به عذاب دنیاتشبیه کرده
شعر او ازدرد دنداندر زمستان1354 شروع وضمن شناسایی خیبان های شهر به اوضاع واحوال جوانان وپهلوانانی میپرادازد که مبتلا به درد ومریضی اعتیاد شده انداین درد مردم به صورت اشعار کردی کرمانشاهی توسط مرحوم شامی سروده میشود که پر از غم واندوه در لفافه طنزامید وارم جوانان عزیز کرمانشاه به اصل خود بازگردند ونام نام اشنای کرمانشاه وکرمانشاهی را پاس دارند وپرچمدار آزادی وآزادگی باشند
دنانم ژان کرد پی دوای دنان                       سر خوم هل گردم ورو خیاوان
دوس وقت تنگ مکی یاد دوس                  له ابرایم اباد چیم ورو سیروس
له سه رای سیروس دنان سازیگ هس         او دنان سازه رفیق بنده س
وتم چمه لای اقای مسنن                      بییه در باری دنام له بن
هم ریش هم قیچی دمه دس خوی            توای بکیشی یا پری بکی
چو رسیم وسره .سه رایه سارا بگ         جم بیون عده ای جوان بی رگ
یازده نفر بین . هر یازده خمار         ودسه خماری تک داینه دیوار
هر یازده خمار هر یازده پکر          ودسه خماری سینه دانه خور
لوره ایرج دیم کوره یارو عطار       له بالا خانه ی. گرت. خستیونی خوار
بالا خانه .گرت. وه بسکی برزه        بیه سه قاتل ه هر چی سر هرزه
هرچر سر هرزه یا پهلوانه              اخر خنه ای خوار وبالا خانه
رفیقیل وه زور قسم وقران              تا اخر پله هریون بنین بان
کم کم بنه ای تا اخره پله               لوره دی زانن پله گان شله
دلکی دنه لی له بام هستی            خانه ی ناو گرداب فقر وتنگدستی
یه وخت بیدار بو وخاوه غفلت       غرقن وه دریای نفرین ونفرت
هریون وینه ای مویش گشت  کرده لانه
قنداق خور نمینه سه قهوه خانه
خیابان مولا بکی خراوت             چن جور جنایت کردننه له ناوت
ویلا باوکی دیم وداغ کور بی         چنگ خسیتیسه صورت یخه ی خوی دری
هم دریده سینه وهم ناوچو          هم ایوشی یارب کس ودردم نود
یارب  کس چومن رنجی بیور نود       خورد وخوراکی خوین جگر نود
پنجاه وشش سال وعمرم چیه                   له هیوچ اداریگ سابقه م نیه
نه کلا بردار نه حقه بازم                    عمری دام وسر وسر افرازی
یی کوری دیرم نوزده سالیه                موقعی زندگی ژن ومالیه
موقیه که چو دار وساییه بنیشم             اه راحتی وه دل بکیشم
ولی میوه ی مزد باغبانیم                    تلخ کردیه باده ی زندگانیم
هزاردفعه وتم ای روله هوار                له ناو همسایه ایل سر نخه خوار
دو خویشک دیری نجیب وسنگین            تو کار بد کی اوانه بونه ننگین
خویشک گرتی کسی نیه خوازی             کی لانه ودره لانه ی مار سازید
هزار دف وتم تیوله ماره زرد              وگرد رفیق نادرس نگرد
اگر هفته ای وگرد گرتی بگردی           تا روژ مردن مبتلای دردی
درد بی دوای علاج نا پذیر                 روله چت بیوشم چت بارم یاد
رنجت بی ور بود رنجم دادیده باد
قیچی گاز انبر دسه تیشه وقن شکن         یی تیکه اسباو نیشتید ارای مه
چو پند شامی نشنفتی گرتی وه گوش          گرتی بید کم کم بیوده گرت فروش
یه سه کار تو کیشاسه زندان                    خوم زانم لوره گه نت تیه یده بان
چپاله واردنگ سیله چپ وراس                دردی که گردی نصیب خود بو